---
title: Nowy rodzaj zagrożenia dla organizacji stosujących agentów sztucznej inteligencji
url: https://www.elseif.net/pl/nowy-rodzaj-zagrozenia-dla-organizacji-stosujacych-agentow-sztucznej-inteligencji
published: 2026-11-03T16:19:47+00:00
language: pl
section: Agenci
source: https://www.cisoadvisor.com.br/agentic-denial-of-service-nova-frente-de-dos/
organizations: Infoblox
publisher: elseif
---

# Nowy rodzaj zagrożenia dla organizacji stosujących agentów sztucznej inteligencji

Organizacje wykorzystujące agentów sztucznej inteligencji do automatyzacji operacji w chmurze, technologii informacyjnych oraz bezpieczeństwa mierzą się z ryzykiem określanym jako Agentic Denial of Service, czyli agentowe odmawianie usługi.

Koncepcja ta, opisana przez dyrektor ds. marketingu produktów w Infoblox, Krupa Srivatsan, zakłada, że atakujący nie przeciąża serwerów ani nie obala zapór ogniowych. Zamiast tego sprawia, że automatyzacja obrony ofiary staje się bronią przeciwko niej samej. ADoS uniemożliwia efektywne korzystanie z agentów sztucznej inteligencji, usług, których mają chronić, lub infrastruktury, od której zależą. Dzieje się tak, gdy agenci przeciążają systemy nadmiarem obliczeń, działań lub zapytań.

Pierwsza forma to odmawianie bezpieczeństwa, gdzie celem staje się obrońca. W centrum operacji bezpieczeństwa wspieranym przez sztuczną inteligencję każdy alert uruchamia kosztowny łańcuch zadań. Generując wystarczającą liczbę interesujących zdarzeń, napastnik zużywa limity interfejsów programistycznych aplikacji, tokeny, możliwości wzbogacania danych oraz uwagę analityków. Celem jest sprawienie, by obrona była zbyt wolna, kosztowna lub rozproszona, by wykryć rzeczywistą inwazję. Atakujący może również zatruć źródła wiedzy, z których korzysta asystent, co prowadzi do tworzenia błędnych, lecz pewnych siebie podsumowań.

Drugą formą jest odmawianie infrastruktury, gdy aktywność agenta powoduje zakłócenia. Agenci polegają na zasobach chmury, ścieżkach sieciowych, interfejsach programistycznych aplikacji oraz systemie DNS. Przykładowo, agent odpowiedzialny za niezawodność witryny uwięziony w pętli naprawczej lub złośliwe wejście zmuszające orkiestratora do uruchomienia wielu wyspecjalizowanych agentów może spowodować ograniczenia interfejsów programistycznych, przerywaną latencję oraz wzrost wydatków na chmurę.

Trzecia forma polega na nadmiernej autonomii agentów obronnych. Atakujący może celowo wywołać chaos poprzez wstrzykiwanie poleceń, sprawiając, że reakcja obrońcy stanie się ładunkiem napastnika. Przykładem jest agent wsparcia, który resetuje tysiące haseł z powodu braku widoczności awarii dostawcy tożsamości, co opóźnia odzyskiwanie systemu.

Infoblox zaleca ograniczanie autonomii agentów poprzez limity stawek, budżety, przyciski wyłączania oraz wymaganie zatwierdzeń dla działań o dużym wpływie. Firma sugeruje również opieranie automatyzacji na zaufanych danych, obserwowanie zachowań zamiast samych zdarzeń oraz wczesne podejmowanie decyzji, na przykład poprzez blokowanie złośliwych celów w zapytaniach DNS. Według firmy DNS jest warstwą, przez którą przechodzi niemal każde połączenie, choć żadna z tych miar nie zastępuje ładu w warstwach tożsamości i orkiestracji sztucznej inteligencji.