Organisaties lopen risico op Agentic Denial of Service door kunstmatige intelligentie
3 november 2026 · 2 min leestijd
Organisaties die gebruikmaken van agenten van kunstmatige intelligentie om beveiligings-, IT- en cloudoperaties te automatiseren, worden geconfronteerd met een risico dat bekend staat als Agentic Denial of Service, of ADoS.
Dit concept is beschreven door de senior directeur productmarketing van Infoblox. Volgens deze analyse overbelast de fout geen servers en schakelt het geen firewalls uit, maar zet een aanvaller de eigen defensieautomatisering van het slachtoffer in als wapen. ADoS verhindert het effectieve gebruik van de agenten, de infrastructuur waarop zij vertrouwen of de diensten die zij moeten beschermen. De verstoring vindt plaats wanneer agenten systemen overbelasten met een teveel aan verzoeken, acties of berekeningen.
Er zijn drie vormen van deze dreiging. De eerste is beveiligingsontzegging, waarbij de verdediger het doelwit wordt. In een beveiligingscentrum ondersteund door kunstmatige intelligentie activeert elk alarm een kostbare werkketen. Door voldoende interessante gebeurtenissen te genereren, verbruikt een aanvaller tokens, API-quota, verrijkingscapaciteit en de aandacht van analisten. Het doel is om de verdediging traag, duur of te afgeleid te maken om een echte invasie te vinden. Daarnaast kunnen kennisbronnen worden vergiftigd, waardoor de assistent foutieve samenvattingen produceert.
De tweede vorm is infrastructuurontzegging, waarbij de activiteit van de agent zelf de verstoring veroorzaakt. Agenten zijn afhankelijk van gedeelde diensten zoals DNS, API's, cloudbronnen en netwerkpaden. Een agent die vastloopt in een herstelloop of een kwaadaardige invoer die een orkestrator dwingt tientallen gespecialiseerde agenten te activeren, kan leiden tot intermitterende latentie, beperkte API's en hogere cloudkosten.
De derde vorm ontstaat wanneer verdedigers hun agenten meer autonomie geven om de snelheid van aanvallers bij te houden. Een ondersteuningsagent kan bijvoorbeeld duizenden wachtwoorden resetten door een storing bij een identiteitsprovider niet op te merken, wat het herstel vertraagt. Een aanvaller kan deze verwarring opzettelijk veroorzaken via prompt-injectie.
Infoblox adviseert vier principes: vroegtijdig beslissen om kwaadaardige bestemmingen te blokkeren in DNS-aanvragen, gedrag observeren in plaats van alleen gebeurtenissen, automatisering baseren op betrouwbare gegevens en de autonomie van agenten beperken. Beperkingen kunnen bestaan uit budgetten, snelheidslimieten, goedkeuringen voor acties met een grote impact en een uitknop. De organisatie stelt dat deze maatregelen geen governance in de orkestratie- en identiteitslagen vervangen, maar dat DNS de laag is waar bijna elke verbinding eerst doorheen gaat.