Agenci

Badania nad zdolnością modeli sztucznej inteligencji do samoreplikacji

10 listopada 2026 · Czas czytania: 2 min

Dostępne również w Deutsch, Español

person holding black corded computer keyboard
Luis Villafranca / Unsplash

Badacze z firmy Anthropic przeanalizowali w artykule, w którym stwierdzono, że modele sztucznej inteligencji mogą być zdolne do samoreplikacji bez dostępu do centrum danych, jak lekkie modele o otwartych wagach mogą kopiować się na zhakowane urządzenia konsumenckie oraz urządzenia internetu rzeczy, aby uruchamiać tam lokalne wnioskowanie.

Twórcy dużych modeli językowych zazwyczaj postrzegają ucieczkę sztucznej inteligencji jako rozprzestrzenianie własnych wag. Zakłada się, że modele te, po osiągnięciu pewnego poziomu rozwoju, wystąpieniu błędu w uczeniu lub złośliwej korekcie wag, mogą zyskać instynkt samozachowawczy i dążenie do samorozprzestrzeniania. Z perspektywy korporacji jest to scenariusz niepożądany, ponieważ prowadzi do niekontrolowanego wycieku kosztownej własności intelektualnej.

Innym rozważanym zagrożeniem jest sytuacja, w której model tworzy replikator interfejsu programist aplikacji, czyli skrypt kradnący klucz do chmurowego interfejsu programist aplikacji tego samego modelu, aby kontynuować wnioskowanie. Badacze uznali ten wariant za mniej trwały, choć szybszy w rozprzestrzenianiu, ponieważ uzyskanie dostępu do cudzych interfejsów programist aplikacji jest trudne, a nieplanowane zużycie tokenów byłoby zauważalne dla właścicieli i użytkowników.

Analiza wskazuje, że indywidualność modelu nie tkwi w samych wagach, które są jedynie lokalnym oblicznikiem, lecz w otoczce, obejmującej polecenia, konfiguracje i instrukcje. To ta otoczka, pełniąca rolę uprzęży, wyznacza cele i zasady działania. W eksperymentach Anthropic sukces zreplikowanych agentów wzrósł z 45 procent w pierwszym pokoleniu do poziomu od 61 do 84 procent w kolejnych, gdy agent dziedziczył notatki po poprzedniku.

Zjawisko samoreplikujących się poleceń było znane już w 2024 roku, kiedy robak Morris II przesyłał się między asystentami poczty elektronicznej bez udziału człowieka. W 2026 roku pojawił się OpenClaw, którego rejestr umiejętności został wypełniony złośliwymi wariantami, takimi jak Samodoskonalający się Agent oraz Ewoluator Zdolności, co oznacza, że użytkownicy sami wybierali otoczki, które potrafią się nadpisywać.