Nowa era cyberataków agentycznych i wyścig między ofensywną a defensywną sztuczną inteligencją
2 listopada 2026 · Czas czytania: 2 min
Dostępne również w 日本語, 한국어, Deutsch, Nederlands, Svenska, Norsk, Türkçe, Русский, हिन्दी, Indonesia, ไทย, العربية
Sztuczna inteligencja wchodzi w nową fazę rozwoju, w której systemy stają się coraz bardziej autonomiczne w różnych etapach cykli ataku i obrony. Zjawisko to zmienia zasady bezpieczeństwa cyfrowego, przekształcając je w wyścig prędkości, w którym ataki mogą być liczniejsze, szybsze i trudniejsze do wykrycia.
Agenci sztucznej inteligencji wprowadzają nową dynamikę, ponieważ potrafią planować podzadania, korzystać z narzędzi, interpretować wyniki i kontynuować sekwencje działań przy mniejszej ingerencji człowieka. Wcześniej generatywna sztuczna inteligencja służyła głównie do automatyzacji rozpoznania, analizy publicznych informacji, dostosowywania kampanii inżynierii społecznej oraz wspierania tworzenia złośliwego kodu i poszukiwania podatności.
Firma Anthropic poinformowała w listopadzie 2025 roku o przerwaniu kampanii szpiegowskiej wymierzonej w około trzydzieści organizacji. Według przeprowadzonego badania, narzędzie Claude Code zostało zmanipulowane do udziału w rozpoznaniu, odkrywaniu podatności, eksploitacji, ruchu bocznym, pozyskiwaniu poświadczeń oraz analizie i eksfiltracji danych. Firma oszacowała, że sztuczna inteligencja niezależnie wykonała od 80% do 90% określonych operacji taktycznych. Zauważono jednak, że operatorzy ludzcy nadal autoryzowali przejścia między fazami, a halucynacje modelu wymagały weryfikacji wyników, co sprawiło, że potwierdzono jedynie kilka włamań, choć wysiłek ludzki na operację drastycznie spadł.
W wrześniu 2026 roku Anthropic opublikowała kolejne przypadki złośliwego wykorzystania wykryte między grudniem 2025 a sierpniem 2026 roku. Operacje te były powiązane z podmiotami sponsorowanymi przez państwa, przestępcami motywowanymi finansowo oraz dostawcami komercyjnego oprogramowania szpiegowskiego. Sytuacja ta tworzy asymetrię, gdyż atakujący mogą skalować zadania, podczas gdy zespoły obronne są ograniczone przez procesy manualne i zasoby.
Technologia ta zwiększa również możliwości obronne. Centra operacji bezpieczeństwa ewoluują w stronę środowisk, gdzie analiza zachowań i anomalii pomaga kontekstualizować telemetrię, korelować zdarzenia i priorytetyzować interwencje. Sztuczna inteligencja wspiera analityków w badaniach, wzbogacaniu alertów, analizie złośliwego oprogramowania oraz dostosowywaniu procedur odpowiedzi, przy czym autonomia algorytmów powinna zależeć od ryzyka danej akcji.
Nowym wyzwaniem jest ochrona samych systemów sztucznej inteligencji przed zagrożeniami takimi jak wstrzykiwanie promptów, manipulacja danymi treningowymi, ujawnianie poufnych informacji czy nadużywanie połączonych narzędzi. Wraz ze wzrostem autonomii agentów kluczowe stają się tożsamość, autoryzacja i identyfikowalność. Zaleca się stosowanie zasady minimalnych uprawnień, tożsamości dla każdego agenta, efemerycznych poświadczeń, izolowanych środowisk oraz jawnej zgody człowieka na działania o dużym wpływie. Fundamentem bezpieczeństwa stają się zasady Zero Trust, segregacja funkcji oraz ciągły nadzór.