Powstaje nieoficjalny klient Android dla DeepSeek Harness
28 października 2026 · Czas czytania: 2 min
Stworzono nieoficjalny klient na system Android o nazwie DSH Mobile, który umożliwia zdalne sterowanie agentem DeepSeek Harness zainstalowanym na komputerze. Projekt jest udostępniony na licencji MIT i nie jest powiązany z firmą DeepSeek. Aplikacja pozwala na przeglądanie list czatów ze wszystkich projektów, przesyłanie zadań do agenta, dołączanie zdjęć oraz plików, a także odpowiadanie na pytania agenta i otrzymywanie powiadomień o gotowych odpowiedziach.
System działa bez wykorzystania serwerów w chmurze, kont użytkowników czy usługi FCM. Agent, subskrypcje oraz klucze dostawców pozostają na komputerze, a telefon pełni jedynie rolę klienta. Połączenie między urządzeniami odbywa się poprzez domową sieć Wi-Fi, Tailscale lub samodzielnie postawiony przekaźnik, co pozwala uniknąć publicznego wystawiania portu sieciowego DeepSeek Harness.
Interfejs aplikacji został napisany natywnie w języku Kotlin oraz Jetpack Compose z wykorzystaniem Material 3, rezygnując z rozwiązań opartych na stronach internetowych. Aby umożliwić komunikację, stworzono wtyczkę w Node.js, która jest ładowana do procesu DeepSeek Harness. Wtyczka ta korzysta z wewnętrznych kontrolerów, takich jak kontroler sesji, oferując ograniczony interfejs HTTPS API dla powiązanych urządzeń. Sesje, historia, wywołania modeli oraz uprawnienia do narzędzi pozostają w gestii głównego programu na komputerze.
Komunikacja opiera się na kontrakcie wersji v1, co oznacza, że w przypadku zmian w strukturze DeepSeek Harness konieczna jest aktualizacja wtyczki. Aplikacja wymaga od właściciela ręcznego wskazania wersji programu z listy sprawdzonych wersji, gdyż nie posiada funkcji automatycznego wykrywania. Nowe projekty pojawiają się w aplikacji automatycznie, ponieważ wtyczka pobiera je z rejestru obszarów roboczych, uwzględniając pierwsze 100 pozycji.
Przesyłanie czatów odbywa się za pomocą SSE, przesyłając do 100 ostatnich wiadomości przy maksymalnym rozmiarze ramki wynoszącym 2 megabajty. W celu uniknięcia przypadkowego uruchomienia nieaktywnych sesji podczas przeglądania, wtyczka pobiera tylko pierwszą ramkę i natychmiast zamyka iterator. W przypadku długich czatów, które przeszły kompaktowanie, wtyczka może odczytać do 16 stron historii, nie przekraczając limitu 16 megabajtów.
Proces parowania urządzeń inicjuje właściciel na komputerze za pomocą polecenia w interfejsie wiersza poleceń wtyczki. Uprawnienia do odczytu i uruchamiania zadań są nadawane oddzielnie. Wynikiem tego procesu jest zaproszenie w formacie JSON, zawierające adres komputera, jednorazowy token oraz odcisk SHA-256 klucza publicznego certyfikatu.