Beveiligingsproblemen bij AI-agenten van derden in bedrijfsomgevingen
13 oktober 2026 · 2 min leestijd
In onderzochte omgevingen voor het State of Agent Security Report van 2026 bevatten ongeveer 1.280 producten van derden nu kunstmatige intelligentie. Slechts 282 van deze producten bevinden zich achter een systeem voor enkelvoudige aanmelding. De overige duizend producten zijn standaard onzichtbaar voor de identiteitsinfrastructuur, omdat een identiteitsstack alleen zaken kan beheren die zich via dat systeem authenticeren, wat de meeste agenten niet doen.
De beveiligingsindustrie zag AI-beveiliging voorheen als een probleem van eerste partijen, waarbij bedrijven zelf licenties inkochten en modellen achter een gateway plaatsten. Agenten werken echter anders, omdat ze vaak binnen software arriveren die het bedrijf al gebruikt, zonder dat daar een bewuste beslissing over is genomen. Hierdoor worden traditionele controles, zoals modelscanning en promptinspectie, overgeslagen omdat er geen specifiek moment van adoptie is waarop beveiligingstools kunnen worden geïnstalleerd.
Een voorbeeld hiervan is Slack Code van Salesforce, gelanceerd in augustus 2026. Deze tool stelt gebruikers in staat een codeeragent in gesprekken te taggen, waarbij de agent toegang krijgt tot gedeelde context en productie-infrastructuur. De governance van zo'n autonome actor is in dit geval beperkt tot het lidmaatschap van een kanaal in een chattool.
Er zijn drie manieren waarop agenten binnen een organisatie terechtkomen. De grootste groep bestaat uit overgenomen agenten die via productupdates in bestaande platforms verschijnen. Daarnaast zijn er geconfigureerde agenten, die bestaan uit eigen prompts en logica op een externe runtime. De kleinste groep zijn gebouwde agenten op eigen infrastructuur, wat de enige categorie is waarbij scans van repositories en build-gates mogelijk zijn.
Het risico van agenten ligt niet in het model zelf, maar in de scaffolding en het ecosysteem waarin deze functioneren. Beveiliging moet zich daarom richten op vier vragen: of de agent geregistreerd is met een menselijke eigenaar, wat de toegestane acties en overgenomen rollen zijn, wat het bereik is via andere producten en datastores, en of het werkelijke gedrag normaal is.
Patrick Opet, de wereldwijde CISO van JPMorgan Chase, heeft agenten aangemerkt als een risico voor de toeleveringsketen. Hij stelt dat een agent idealiter een identiteit krijgt maar standaard geen rechten, waarbij IT moet bevestigen namens wie de agent handelt. Ook de EU AI Act, waarvan de verplichtingen in 2026 worden ingevoerd, vereist dat bedrijven hun AI-systemen kunnen inventariseren en eigenaars kunnen aanwijzen.
Om dit te beheren zijn platforms nodig die een live overzicht bieden van wat er operationeel is en wat het bereik van elke agent is. Reco heeft hiervoor Reco Graph ontwikkeld, een systeem dat menselijke en niet-menselijke identiteiten, applicaties, permissies en acties van agenten verbindt in één live weergave.